Griekse wijn: er is meer te ontdekken dan harswijn en zoete dessertwijn

Inhoud van dit artikel:

Je denkt misschien niet meteen aan Griekse wijn en eerder aan Ouzo, maar Griekenland heeft eigenlijk alles om mooie wijnen mee te maken. Zowel het klimaat als de bodemsoorten bieden goede mogelijkheden, iets waar nieuwe generaties wijnboeren goed gebruik van weten te maken. Er zijn veel varianten in Griekse wijn en ze zijn uiterst origineel te noemen. Naast zoete Griekse dessertwijn of de Griekse harswijn Retsina (ja echt) zijn er ook veel andere bijzondere wijnen te ontdekken.

Inheemse druivenrassen voor Griekse wijn

Griekenland heeft meer dan 300 inheemse en ongeveer 20 internationale druivenrassen aangeplant. Veel wijnmakers zijn zich de afgelopen 10 jaar meer gaan richten op het buitenland, waar veel vraag vandaan komt voor inheemse druiven. Totaal wordt er zo’n 75% witte wijn geproduceerd, en ook onder Griekse wijnen is steeds meer vin nature te vinden. Het meest aangeplante druivenras voor Griekse witte wijn is savatiano en roditis. Vaak zijn dit wijnen met een niet al te hoge zuurgraad en tropisch fruit aroma’s als meloen en banaan. Een bijzonderheid is de witte assyrtiko, met een beperkte aanplant van nog geen 3%, maar wel beroemd op Santorini en mede daarom ook steeds vaker terug te vinden op het platteland. Een druif die goed zijn zuren behoudt en vaak mooi ouderingspotentieel heeft. Voor rode Griekse wijn zijn de agiorgitiko en xinomavro de sterspelers, al maken die samen maar zo’n 10% van de aanplant uit in Griekenland. Internationale druivenrassen als cabernet sauvignon, merlot en syrah rukken op in de moderne wijngaarden.
Griekse harswijn

Griekse harswijn: Retsina

Griekenland heeft zeker ook wat ‘bijzonderheden’. Zo is Retsina een Griekse harswijn die met dennenhars wordt gearomatiseerd. Tot op de dag van vandaag is dat nog steeds de meest geproduceerde Griekse wijn, maar de populariteit neemt wel af. Vroeger sloten de Grieken de amforen waar wijn in werd vervoerd of bewaard, luchtdicht af met een beetje vloeibaar dennenhars. De hars komt in contact met de wijn en wordt deels geabsorbeerd en men bleek het eigenlijk wel te kunnen waarderen. Hoe wordt Griekse harswijn gemaakt vraag je je af? Voor óf tijdens het gistingsproces wordt hars toegevoegd van de aleppodennenboom. In de alcohol lost de toegevoegde hars op, wat de wijn uiteindelijk zijn kenmerkende harssmaak (en vooral geur) geeft. Bij het klaren van de wijn wordt de hars verwijderd. Griekse harswijn wordt aangeboden onder de appellatie Onamasia kata Paradosi. Er is ook een rosé variant en nee, je wordt er niet high van.

Zoete Griekse dessertwijn

Een andere wijnstijl het om bekend staat is de Griekse (zoete) dessertwijn. Er zijn verschillende Griekse zoete wijnen. De Vinsanto van Santorini is een hele beroemde en wordt geproduceerd in passito stijl van laat geoogste assyrtiko en adiani druiven. De druiven worden 1 à 2 weken in de zon gedroogd waardoor een amberkleurige tint ontstaat en aroma’s als gedroogde abrikozen of krenten. Vinsanto heeft vaak een alcoholpercentage van zo’n 10-14% met meer dan 200 gram restsuiker per liter. De wijn wordt echter soms ook versterkt met wijnalcohol om tot een vin de liqueur te komen met zo’n 15% alcohol. Ook op het eiland Samos wordt een zoete Griekse wijn gemaakt, gemaakt het druivenras muscat. De Samos Vin Doux is een likeurwijn met 15% alcohol en komt ook in Grand Cru variant voor met een hogere zuurgraad en iets minder suiker. De Samos Anthemis is een versterkte wijn van deels ingedroogde wijnen en een oxidatieve smaak door de 5 jaar rijping op fust. De Samos Nectar is een zoete onversterkte wijn gemaakt van ingedroogde druiven en rijpt daarna zo’n 3 jaar rijpt op fust.
Griekse wijn

Toekomst in kwaliteit

Veel Griekse oenologen en landbouwdeskundigen hebben opleidingen gevolgd in onder andere Frankrijk en hebben kun kennis van wijnbouw dorgegeven aan een nieuwe, ambitieuze generatie wijnmakers. Subsidies van de EU geven de mogelijkheid om te investeren in nieuwe technieken en het land is druk bezig zich te ontwikkelen tot een wijnland van hoog niveau. Het heeft dan ook veel aspecten die nodig zijn voor kwaliteitswijnbouw. Zowel het vasteland als de eilanden hebben vaak rijke kalkhoudende bodems die mineraalrijk zijn met leisteen. Sommige eilanden als Santorini zijn zelfs rijk aan vulkaangesteenten. De bodems zijn vaak niet erg vruchtbaar, wat zorgt voor kwaliteit in plaats van massa. In het noorden van Griekenland is het vanzelfsprekend wat koeler, maar door de hoogte op te zoeken kan men zelfs op de Cycladen zorgen voor een frisse Griekse wijn. Veel gebieden profiteren namelijk van een verkoelende zeewind. Een van mijn persoonlijke favorieten zijn de wijnen van Gaia, zowel de Monograph als de Wild Ferment zijn prachtige assyrtiko wijnen. En weet je waar ik nou zo de pest over in heb? Ooit ben ik op Santorini geweest, maar toen had ik nog de ballen verstand van wijn en geen bezoek gebracht. Nog maar is terug dan!

Kirsten van Harten

Kirsten van Harten

Ik deel graag mijn enthousiasme en kennis over wijn zodat anderen er wat van kunnen leren. Wie wat van wijn wil weten moet vooral veel proeven. Drinken mag ook. Zolang je er maar van geniet!

Ps. Wil je voortaan op de hoogte blijven van alle nieuwe blogs? Meld je hieronder aan!

niets meer missen?

Meld je aan voor de nieuwsbrief

WIL JE VERDER LEZEN?

Bekijk de andere blogs